ابن موسى از يمن به قصد مكه بيرون آمد و يزيد بن محمد خبر يافت و براى جلوگيرى از وى پيرامون مكه خندق كند ، و نزد دربانان ( كعبه ) فرستاد و اندوخته هاى طلايى را كه مامون از خراسان فرستاده بود و بت پادشاه تبت را گرفت و آنها را دينار و درهم سكه زد ، و پولى از اعراب گرفت و بانان مال پرداخت . ابراهيم به مكه رسيد و يزيد با ياران خود به روى وى ايستاد و ابراهيم بن موسى بعضى از ياران خود را فرستاد تا از ( طرف ) كوه داخل ( مكه ) شد و يزيد بهزيمت رفت و بعضى يارانش او را دريافت و كشت و ابراهيم به مكه در آمد و بر آن مستولى گشت و آنجا اقامت گزيد و حمدويه در ناحيه اى از يمن ( مقيم شد ) . رضا على بن موسى بن جعفر ع را مامون از [ مدينه ] به خراسان آورد و فرستاده اش نزد آن حضرت رجاء بن [ ابى ] الضحاك خويشاوند فضل بن سهل بود ، پس وارد بغداد شد و سپس آن بزرگوار را از راه [ ماه ] بصره [ 1 ] آوردند تا به مرو رسيد و مامون در روز دوشنبه هفتم ماه رمضان سال 201 به وليعهدى پس از خود با وى بيعت نمود و مردم را بجاى سياه ، سبزپوش كرد و فرمان آن را به اطراف و نواحى نوشت و براى رضا بيعت گرفت و بنام وى بر منبرها خطبه خواندند و دينار و درهم بنام آن حضرت سكه زدند و كسى نماند كه لباس سبز نپوشد مگر اسماعيل بن جعفر بن سليمان بن على هاشمى كه عامل مامون در بصره بود و از پوشيدن لباس سبز امتناع ورزيد و گفت : اين نقض ( بيعت ) است هم با خدا و هم با او . و نافرمانى را آشكار ساخت ، پس مامون عيسى بن يزيد جلودى را بر سر وى فرستاد و چون نزديك بصره رسيد ، اسماعيل بدون جنگ و نبردى گريخت و جلودى داخل بصره شد و آنجا اقامت گزيد و اسماعيل نزد حسن بن سهل رفت ، پس حسن وى را زندانى كرد و درباره وى از مامون كسب تكليف كرد و مامون نوشت كه او را روانه مرو كند ،

--> [ 1 ] هر يك از همدان و نهاوند و قم را ماه بصره ، و دينور را ماه كوفه گويند .